شماره ۲۲۵ - دریغ باشد ازین چار سوی کون و فساد

دریغ باشد ازین چار سوی کون و فساد
برون رویم، نبرده متاع خود بمراد ۱

تو شاهد دو جهانی، اگر شوی واقف
ز حسن خویش نگر هم بحسن استعداد ۲

وقوف نیست کسی را ز نقد هر دو جهان
مگر که عرضه کند نقد خویش برنقاد ۳

درین دیار چه آموختی زدانش دل؟
درین مدار چه اندوختی برای رشاد؟ ۴

مرید باش، کزین جا رسید هر که رسید
زآستان ارادت بر آسمان مراد ۵

بیا و ترک هوس کن بعاشقان پیوند
اگر چه راه مخوفست،هر چه باداباد! ۶

همیشه حال دل قاسمی چنین بودست
بدرد او متنعم، بعشق او دلشاد ۷