شماره ۲۴۲ - بپیش اهل سیادت سعادتی دارد

بپیش اهل سیادت سعادتی دارد
دلی که از همه عالم فراغتی دارد ۱

سعادتی دگر اینست کز سلامت دل
بدین عشق و مودت ارادتی دارد ۲

سعادتی که از این برترست و نیکوتر:
که با وقوف درین ره شهادتی دارد ۳

درین طریقه روایت تمام نیست ولیک
مگر معین روایت درایتی دارد ۴

چو مست جام شدی مست مستدام شوی
که جان بشیوه عشق استدامتی دارد ۵

تو سر آیت حسنش طلب کن از ذرات
که سر آیت حسنش سرایتی دارد ۶

چو نام دوست شنید از جهان و جان برخاست
ز شوق دوست،اگر جان بدایتی دارد ۷

کسی که عاشق صادق بود چو پروانه
میان آتش دل وجد و حالتی دارد ۸

مدام قاسم بیچاره در همه احوال
بوصف روی تو روشن حکایتی دارد ۹