شماره ۲۴۴ - هر دلی در دو جهان چشم و چراغی دارد

هر دلی در دو جهان چشم و چراغی دارد
دل ما در دو جهان بی تو فراغی دارد ۱

هیچ جانیست که بوی تو بدانجا نرسد
بشنود نکهت آن هر که دماغی دارد ۲

این همه قصه «احییت لکی اعراف » چیست؟
دوست از خلوت جان میل به باغی دارد ۳

باده ای دارد در خم صفا آن دلبر
هرکه را دید از آن باده ایاغی دارد ۴

ما شناسیم که: آن حال خیالست و محال
صوفی از صومعه گر بانگ کلاغی دارد ۵

سخن حق به همه کس نتوان گفت،اما
عارف آنست که او حسن بلاغی دارد ۶

برساند دل و جان رابه مقامات وصال
هرکه از عشق درین راه چراغی دارد ۷

به خدا زود به مقصود رساند جان را
دل، که از شیوه شوق تو الاغی دارد ۸

عاقبت از نظر لطف به مرهم برسد
دل قاسم،که ز سودای تو داغی دارد ۹