شماره ۲۶۲ - تا دل آشفته آن زلف پریشان باشد

تا دل آشفته آن زلف پریشان باشد
دل شوریده من واله و حیران باشد ۱

روی جان را بتوان دیدن و خرم گشتن
گر دلت آینه نیر عرفان باشد ۲

سر توحید توان گفت به هشیاران؟ نی
بتوان گفت اگر مجلس مستان باشد ۳

هر که دورست ز معنی به حقیقت دیوست
گر بصورت مثلا یوسف کنعان باشد ۴

ما بسودای تو خواری جهانی بکشیم
حاجیان را چه غم از خار مغیلان باشد؟ ۵

هر که از کوی تو بگریزد و جنت طلبد
غبن فاحش بود،از غبن پشیمان باشد ۶

بر دل خسته قاسم ز کرم رحمت کن
کین متاعیست که در ملک تو ارزان باشد ۷