هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی، از عشق و دلپریشی سخن میگوید و به زیباییهای عشق و جمال معشوق اشاره دارد. شاعر از حالات عاشقانه، مستی و شوریدگی در عشق میگوید و عشق را به دریایی پر از گوهر و مرجان تشبیه میکند. همچنین، به مقامات معنوی و عرفانی مانند قیامت و وصال معشوق اشاره میکند.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار باشد.
شماره ۲۶۳ - عاشقی را،که دل از عشق پریشان باشد
عاشقی را،که دل از عشق پریشان باشد
بس عجب نبوداگر بی سر و سامان باشد ۱
یارب،این بحر غم عشق عجایب بحریست!
موج این بحر همه لؤلؤ و مرجان باشد ۲
چو در آیم همگی شورش و مستی گردم
در مقامی که همه شورش مستان باشد ۳
در قیامت،که سراز خاک لحد بردارم
به جمال تو دلم واله و حیران باشد ۴
به وصالت نرسد صخره صما هرگز
اگرش خاصیت لعل بدخشان باشد ۵
آدمی زاده،که اومنطق مرغان گوید
نشود مرغ ولی دشمن مرغان باشد ۶
هر کجا نور جمال تو ببیند قاسم
سر فرو نارد،اگر روضه رضوان باشد ۷
بس عجب نبوداگر بی سر و سامان باشد ۱
یارب،این بحر غم عشق عجایب بحریست!
موج این بحر همه لؤلؤ و مرجان باشد ۲
چو در آیم همگی شورش و مستی گردم
در مقامی که همه شورش مستان باشد ۳
در قیامت،که سراز خاک لحد بردارم
به جمال تو دلم واله و حیران باشد ۴
به وصالت نرسد صخره صما هرگز
اگرش خاصیت لعل بدخشان باشد ۵
آدمی زاده،که اومنطق مرغان گوید
نشود مرغ ولی دشمن مرغان باشد ۶
هر کجا نور جمال تو ببیند قاسم
سر فرو نارد،اگر روضه رضوان باشد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۳۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶۲ - تا دل آشفته آن زلف پریشان باشد
گوهر بعدی:شماره ۲۶۴ - گرترا میل دلی سوی دل و جان باشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.