هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی، زیبایی و جمال معشوق را با تصاویر شاعرانه مانند ابروی چین دار، زلف نقابگون و ریاحین توصیف میکند. شاعر از درد عشق و شوق دیدار معشوق میگوید و تأکید میکند که جمال او چنان است که حتی صوفی را از خود بیخود میکند. همچنین، اشارهای به یقین و اطمینان در عشق دارد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۲۶۷ - نه از خطاست که در ابروی تو چین باشد
نه از خطاست که در ابروی تو چین باشد
تو نازنینی و ناز تو نازنین نباشد ۱
قیامتست برآن رخ نقاب زلف،اما
نقاب چون بگشایی قیامت این باشد ۲
بنفشه گر بلطفت شه ریاحینست
بپیش سنبل زلف توخوشه چین باشد ۳
دوای درد مرا مصلحت نمی بینی
مگر که مصلحت کارمن درین باشد ۴
ز شوق روی تو صوفی روان بر افشاند
بجای دست اگرش جان در آستین باشد ۵
مقیم گوشه خلوت کجا توانم بود؟
مرا که چشم تو از گوشه در کمین باشد ۶
بهرچه کرد نظر قاسمی جمال تو دید
چنین بود نظری کز سر یقین باشد ۷
تو نازنینی و ناز تو نازنین نباشد ۱
قیامتست برآن رخ نقاب زلف،اما
نقاب چون بگشایی قیامت این باشد ۲
بنفشه گر بلطفت شه ریاحینست
بپیش سنبل زلف توخوشه چین باشد ۳
دوای درد مرا مصلحت نمی بینی
مگر که مصلحت کارمن درین باشد ۴
ز شوق روی تو صوفی روان بر افشاند
بجای دست اگرش جان در آستین باشد ۵
مقیم گوشه خلوت کجا توانم بود؟
مرا که چشم تو از گوشه در کمین باشد ۶
بهرچه کرد نظر قاسمی جمال تو دید
چنین بود نظری کز سر یقین باشد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۰۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶۶ - کسی که روی تو بیند چگونه شاد نباشد؟
گوهر بعدی:شماره ۲۶۸ - بپیش درد من درمان چه باشد؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.