شماره ۲۷۷ - بر دلم بار غم عشق بغایت آمد

بر دلم بار غم عشق بغایت آمد
آخر،ای جان جهان،وقت عنایت آمد ۱

سخت آشفته و دلداده و حیران بودیم
شکر کین قصه هجران بنهایت آمد ۲

ای دل،از تلخی هجران بچه می اندیشی؟
شاد میباش،که از وصل حمایت آمد ۳

هست امیدی که دگر بار بوصلش برسی
چون دلت را مدد نور هدایت آمد ۴

دل جاهل بخداوند :نخواهد گروید
گر همه ملک جهان مصحف و آیت آمد ۵

نوری از پرتو رخسار تو در عالم تافت
دم ز آیات مزن،وقت درایت آمد ۶

حال قاسم ببر و بحر جهان واگفتند
کوه رقصان شد و امواج بغایت آمد ۷