شماره ۲۷۸ - آن ماه دل افروز که رشک قمر آمد

آن ماه دل افروز که رشک قمر آمد
در پرده نهانست ولی پرده در آمد ۱

گلهای بساتین همه نالند چو بلبل
چون حسن تو در صحن چمن جلوه گر آمد ۲

هرجا که تجلی رخت جلوه عیان کرد
بالا شجری،دل حجری،لب شکر آمد ۳

یک لمعه ز رخسار تو در ملک جهان تافت
«صدق » ز دل خرقه و زنار بر آمد ۴

صد بار بکشتند مرا در غم عشقت
هر بار از آن بار دگر زنده تر آمد ۵

هر تیرکه از شست تو آمد،بحقیقت
بر سینه عشاق چو شهد و شکر آمد ۶

هر جام که خوردیم از آن خم دل افروز
در بار دگر جودت او بیشتر آمد ۷

شاید که بدنیی و بعقبی نکند میل
جانی که دو عالم بر او مختصر آمد ۸

یاران همه در حالت خوش مست سماعند
کز یار سفر کرده قاسم خبر آمد ۹