هوش مصنوعی:
این متن عرفانی درباره عشق و فداکاری عاشق برای معشوق است. شاعر تأکید میکند که عاشق واقعی باید از دنیا بگذرد و به عشق الهی متعهد باشد. همچنین، هشدار میدهد که غفلت از یاد خداوند باعث تاریکی روح میشود و یاد او روشناییبخش است.
رده سنی:
16+
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان کمسنوسال دشوار است. همچنین، برخی از مضامین مانند فنا در عشق الهی و مرگ ممکن است برای کودکان نامناسب باشد.
شماره ۳۰۳ - هر گه که یار شیوه ناز ابتدی کند
هر گه که یار شیوه ناز ابتدی کند
عاشق کسی بودکه دل وجان فدی کند ۱
فارغ شد از جهان، بحیات ابد رسید
هر جان معتقد که بعشق اقتدی کند ۲
از معنی آمدن سوی صورت بدان که چیست
معشوق «الست » گوید و عاشق بلی کند ۳
غافل مشو، که مایه ظلمات غافلیست
با یاد دوست باش،که جان را جلی کند ۴
با یاد دوست از بد دشمن فراغتیم
با خود کند کسی که بعالم بدی کند؟ ۵
بیدار شو ز قده غفلت، که عشق یار
بعد از وفات قبر ترا مرقدی کند ۶
حسنیست بی نهایت و لطفیست بی دریغ
هنگام فرصتست که قاسم کدی کند ۷
عاشق کسی بودکه دل وجان فدی کند ۱
فارغ شد از جهان، بحیات ابد رسید
هر جان معتقد که بعشق اقتدی کند ۲
از معنی آمدن سوی صورت بدان که چیست
معشوق «الست » گوید و عاشق بلی کند ۳
غافل مشو، که مایه ظلمات غافلیست
با یاد دوست باش،که جان را جلی کند ۴
با یاد دوست از بد دشمن فراغتیم
با خود کند کسی که بعالم بدی کند؟ ۵
بیدار شو ز قده غفلت، که عشق یار
بعد از وفات قبر ترا مرقدی کند ۶
حسنیست بی نهایت و لطفیست بی دریغ
هنگام فرصتست که قاسم کدی کند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۶۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۰۲ - اندرین دور، که مستان طریقت خوارند
گوهر بعدی:شماره ۳۰۴ - آنان که بجز روی تو جایی نگرانند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.