هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، با درونمایه‌های عرفانی و عاشقانه، به ستایش باده و عشق می‌پردازد. شاعر از ساقی می‌خواهد باده بیاورد و از حالات عاشقان و درد عشق سخن می‌گوید. همچنین، به مفاهیمی مانند شریعت، عرفان، و روز حساب اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به شراب و مفاهیم مرتبط با آن ممکن است برای گروه‌های سنی پایین مناسب نباشد.

شماره ۳۷۱ - ساقی، بیار باده گل رنگ خوشگوار

ساقی، بیار باده گل رنگ خوشگوار
ماییم و جام باده و گلبانگ گیر و دار ۱

هر کس که درد عشق تو با خویشتن نبرد
در روز حشر وقت حسابست شرمسار ۲

روی جهانیان بمفری و ملجائیست
عاشق باختیار ز خود میکند فرار ۳

طغیان حال ما همه با کفر میکشد
عارف کسی بود که شریعت کند شعار ۴

ساقی، رسید نوبت شادی و خرمی
جامی بعاشقان ده از آن خمر بی خمار ۵

یا رب، چه حالتست که هر جا که هست هست
عشاق در میانه و معشوق بر کنار؟ ۶

در دار زاهدان سخن عشق کمتراست
قاسم سفر گزید ازین دار بی مدار ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۴۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۷۰ - ساقی، بیار باده، که تلخست انتظار
گوهر بعدی:شماره ۳۷۲ - سینه مجروحست و عقل آشفته، خاطر بی قرار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.