شماره ۳۷۳ - عزت عشق بود غیرت یار

عزت عشق بود غیرت یار
که ندادند منکران را بار ۱

بسط بحر حیات عرفان بود
که گشادند کافران زنار ۲

دار را چون بدید گفت حسین:
«لیس فی الدار غیرنا دیار» ۳

چند از افسانهای نو و کهن؟
پیش ما این سخن میآر و می آر ۴

فقر یعنی فنای صرف کند
نقد قلب ترا تمام عیار ۵

چون عیارت تمام گشت، تمام
تاج بر سر نه و علم بردار ۶

تا بکی بر کنار بحر محیط
تشنه و زار همچو بوتیمار؟ ۷

در سماع خدای دست افشان
که جهان را بتست استظهار ۸

قاسمی از کجا و زاهد خشک؟
یا الهی، بلای بد وادار ۹