شماره ۳۸۸ - ماییم و حضرت تو و صد سوز و صد نیاز

ماییم و حضرت تو و صد سوز و صد نیاز
ای عشق چاره ساز جگرسوز جان گداز ۱

تو در غنای مطلق و ما در فنای محض
جانها در آرزوی تو، ای عشق چاره ساز ۲

گفتم که: سر ببازم بر آستان تو
گفتا که: هر چه بازی، می باز و کج مباز ۳

آن یار ظاهرست و در اعیان مقررست
در کسوت حقیقت و در صورت مجاز ۴

با ترس و بیم باش، که عشقست بت شکن
امیدوار باش، که وصلست دلنواز ۵

قومی ز شوق روی تو در لذت مدام
جمعی بجست و جوی تو در روزه و نماز ۶

کوتاه کرده ایم حکایت ز هر چه بود
اما بسان زلف تو گشت این سخن دراز ۷

با رنج گفت: رنج ندارم بهیچ روی
گفتند: سبز باشی و خوشبوی و سرفراز ۸

هر کس نیازمند کسی شد بصورتی
قاسم نیاز برد بدرگاه بی نیاز ۹