شماره ۳۹۵ - گر کسی مست و خرابست ز مستانش پرس

گر کسی مست و خرابست ز مستانش پرس
هر کرا جان و دلی هست ز جانانش پرس ۱

عشق ایمان حقیقیست درین دیر فنا
هر که دعوی فنا کرد ز ایمانش پرس ۲

دل، که از زلف پریشان دم آهسته زند
زود از آشفتگی زلف پریشانش پرس ۳

هر که گوید که: به تحقیق و یقین انسانم
در میان سخن از جوهر انسانش پرس ۴

هر که گوید که: بدان یار شناسا شده ام
رو بدو آور و از شیوه عرفانش پرس ۵

عید و نوروز جهان جمله طفیل رخ تست
هر که دم می زند از عید ز قربانش پرس ۶

داغ سودای تو دارد دل قاسم شب و روز
صورت حال دل از دیده گریانش پرس ۷