شماره ۴۰۸ - بآرزوی تو در خاک می روم، در خاک

بآرزوی تو در خاک می روم، در خاک
بجست و جوی تو از خاک برجهم چالاک ۱

جهان بگشتم و آفاق را سفر کردم
ندیده ام بجمال تو از سمک بسماک ۲

اگر دمی نظری جانب من اندازی
گذر کنم بزمانی ز انجم و افلاک ۳

بحال خود نظری کن، که جان جانهایی
تویی خلاصه تقدیر و زبده لولاک ۴

چسان لطیف و ظریفی، که از لطافت و حسن
قدم بکلبه احزان من نهی، حاشاک! ۵

تو روح پاکی، اگر حرص و آز بگذاری
بجان پاک تو سوگند می خورم زر پاک ۶

جهان پرست ز نور خدای عز و جل
ولیک دیده اعمش نمی کند ادراک ۷

تو شاه عشقی، اگر خویشتن نگه داری
که گفته اند که: «الله وال من والاک » ۸

بقاسمی نظری کن، که نیک حیرانست
«اله ارض و سمائی و لا اله سواک » ۹