شماره ۴۱۸ - ما گنج قدیمیم درین دیر کهن سال

ما گنج قدیمیم درین دیر کهن سال
ما را چه بود گر بشناسی بهمه حال؟ ۱

ای خواجه سر سال شد و نوبت مستیست
مستان خرابیم، نه امسال چو هر سال ۲

معشوق چو جانست و ندانم که چه جانست؟
هر جا که رود میرودش عشق بدنبال ۳

آنجا که سراپرده اجلال تو باشد
جانها همه مستند، اگر رستم، اگر زال ۴

از روی دل افروز تو جان را نتوان برد
وان زلف سیه رنگ تو دالست برین، دال ۵

در مدرسه و صومعه گردیدم و دیدم:
آنجا همه قال آمد و اینجا همه احوال ۶

قوال چه خوش گفت که: جز دوست کسی نیست
قاسم بسماع آمد از گفته قوال ۷