هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی از حافظ بیانگر عشق و ارادت شاعر به معشوق الهی است. شاعر تاکید میکند که عشق حقیقی را تنها به اهل آن میدهد و از نامحرمان پنهان میدارد. او از شوق یار سخن میگوید و تاکید میکند که این موهبت را به هر کسی نمیدهد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعارههای پیچیدهای که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین نیاز به دانش پایهای از ادبیات عرفانی فارسی برای درک کامل معانی دارد.
شماره ۴۸۶ - ما سوز عشق را بدو عالم نمیدهیم
ما سوز عشق را بدو عالم نمیدهیم
ییک جرعه ای ز جام بصد جم نمیدهیم ۱
نامحرمان ز صحبت ما غافلند و ما
این تحفه را بمردم محرم نمیدهیم ۲
با شوق یار خاطر ما خرمست و خوش
ما سور عشق یار بماتم نمیدهیم ۳
افتادگان عشق فقیرند و سوگوار
این جام را بمرد مکرم نمیدهیم ۴
رطلی که کرده ایم مهیا برای یار
آن رطل را بعیسی مریم نمیدهیم ۵
زین جام جان نواز، ک صد حوض کوثر است
یک کاسه را بکعبه و زمزم نمیدهیم ۶
قاسم ز نکتهای تو دارد میان جان
این نکته را بشیخ معمم نمیدهیم ۷
ییک جرعه ای ز جام بصد جم نمیدهیم ۱
نامحرمان ز صحبت ما غافلند و ما
این تحفه را بمردم محرم نمیدهیم ۲
با شوق یار خاطر ما خرمست و خوش
ما سور عشق یار بماتم نمیدهیم ۳
افتادگان عشق فقیرند و سوگوار
این جام را بمرد مکرم نمیدهیم ۴
رطلی که کرده ایم مهیا برای یار
آن رطل را بعیسی مریم نمیدهیم ۵
زین جام جان نواز، ک صد حوض کوثر است
یک کاسه را بکعبه و زمزم نمیدهیم ۶
قاسم ز نکتهای تو دارد میان جان
این نکته را بشیخ معمم نمیدهیم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۷۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۸۵ - این سخن نیست باندازه که من میگویم
گوهر بعدی:شماره ۴۸۷ - ما عشق یار را بدو عالم نمیدهیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.