هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که به ستایش معشوق و بیان حالات عاشق و معشوق می‌پردازد. شاعر از نورانیت و لطافت معشوق سخن می‌گوید، اما از بی‌وفایی او نیز شکایت دارد. او خود را اسیر و غلام معشوق می‌داند و عشق را عامل کمال انسان می‌شمارد. در پایان، شاعر به ضرورت کنار گذاشتن جهل برای رسیدن به کمال عرفان اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از صنایع ادبی و اصطلاحات خاص ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

شماره ۴۹۱ - بفضل و رحمت و توفیق ذوالمن

بفضل و رحمت و توفیق ذوالمن
مرا هر ذره خورشیدیست روشن ۱

بغایت روشن و خوب و لطیفی
ولیکن بی وفایی، گفت: «سن سن » ۲

من از بوی تو و خوی رقیبان
گهی در گلشنم، گاهی بگلخن ۳

اسیر تست، اگر عقلست، اگر دین
غلام تست، اگر جانست، اگر تن ۴

چه گویم شرح اوصاف کمالت؟
تویی هادی جان و مهدی تن ۵

مقرر کرده این عشق دل افروز
برای هر یکی کاری معین ۶

کمال زاهدان زهدست و تقوی
کمال عاشقان عشق مبرهن ۷

اگر خواهی کمال ذوق عرفان
نهال جهل را از بیخ برکن ۸

اگر قاسم حجاب از راه برداشت
تجلی آیدش از بام و برزن ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۹۰ - بصلاح آمد از اوصاف خدای ذوالمن
گوهر بعدی:شماره ۴۹۲ - دوش آن مه دو هفته من با هزار فن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.