هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از دل و جان سخن میگوید و توصیههایی برای زندگی بهتر ارائه میدهد. شاعر از عشق، ادب، و حضور یار سخن میگوید و به مخاطب هشدار میدهد که از راه خطا دوری کند و به ارزشهای واقعی زندگی توجه داشته باشد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات عاشقانه و فلسفی نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۵۶۰ - ای دل و جانت بهواها گرو
ای دل و جانت بهواها گرو
خواجه، خطا میروی، این ره مرو ۱
گر دلت از جان ادب آموختست
ملک جهان را نستانی دو جو ۲
خواجه، بهر حال تو خود را بدان
موسم زرعست، نه وقت درو ۳
جام نوا زخم کهن سال حق
تازه بتازه بستان، نوبنو ۴
یار درین مجلس ما حاضرست
خواجه، ببیهوده پریشان مشو ۵
قصه عشاق ز حد درگذشت
قصه فراوان مکن، ای داهرو ۶
یار ازان سو سوی قاسم شتافت
قاسمی این هروله را دید و دو ۷
خواجه، خطا میروی، این ره مرو ۱
گر دلت از جان ادب آموختست
ملک جهان را نستانی دو جو ۲
خواجه، بهر حال تو خود را بدان
موسم زرعست، نه وقت درو ۳
جام نوا زخم کهن سال حق
تازه بتازه بستان، نوبنو ۴
یار درین مجلس ما حاضرست
خواجه، ببیهوده پریشان مشو ۵
قصه عشاق ز حد درگذشت
قصه فراوان مکن، ای داهرو ۶
یار ازان سو سوی قاسم شتافت
قاسمی این هروله را دید و دو ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۶۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۵۹ - هله! ای ساقی جانها، بده آن باده رنگین
گوهر بعدی:شماره ۵۶۱ - باده کهنه گیر و شیشه نو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.