هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی از حافظ است که در آن شاعر از ساقی و ناصح سخن میگوید. او از مستی و عشق الهی میسراید و از ملامتهای ناصح بیاعتنایی میکند. شاعر به دنبال وصل به معشوق است و دنیا را در برابر عشق او بیارزش میداند.
رده سنی:
16+
محتوا دارای مفاهیم عرفانی و پیچیدهای است که درک آن برای نوجوانان کمسنوسال دشوار است. همچنین، برخی از اشارات عرفانی ممکن است نیاز به دانش ادبی و فلسفی پایه داشته باشد.
شماره ۵۶۲ - ای ساقی جان بخش ما،یک لحظه ما را بازجو
ای ساقی جان بخش ما،یک لحظه ما را بازجو
بحرست جام جان ما،ما را ز طرف جو مجو ۱
ناصح قیامت می کند در وعظ و ما حیرت زده
بس فارغیم از قول او، گو: هر چه می خواهی بگو ۲
ای ناصح، آخر تا بکی ما را ملامت می کنی؟
کس را بعالم غیر ما سنگی نیامد بر سبو ۳
دارد دلم دریوزه ای، بر خاک کویش بوسه ای
کز خاک کوی او شود روی مرا صد آبرو ۴
گفتم:«سیورم من سنی » گفتا :نه سانیر سن منی
گفتا: دو چشم روشنی: ای ترک مست تندخو ۵
ای ساقی باقی ما، جامی بمستان کن عطا
چون پیش ارباب صفا عالم نیرزد یک تسو ۶
آنجا که حق تنها بود، مستی ما یغما بود
قاسم، دگر چیزی مجو، چون یافتی او را باو ۷
بحرست جام جان ما،ما را ز طرف جو مجو ۱
ناصح قیامت می کند در وعظ و ما حیرت زده
بس فارغیم از قول او، گو: هر چه می خواهی بگو ۲
ای ناصح، آخر تا بکی ما را ملامت می کنی؟
کس را بعالم غیر ما سنگی نیامد بر سبو ۳
دارد دلم دریوزه ای، بر خاک کویش بوسه ای
کز خاک کوی او شود روی مرا صد آبرو ۴
گفتم:«سیورم من سنی » گفتا :نه سانیر سن منی
گفتا: دو چشم روشنی: ای ترک مست تندخو ۵
ای ساقی باقی ما، جامی بمستان کن عطا
چون پیش ارباب صفا عالم نیرزد یک تسو ۶
آنجا که حق تنها بود، مستی ما یغما بود
قاسم، دگر چیزی مجو، چون یافتی او را باو ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۶۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۶۱ - باده کهنه گیر و شیشه نو
گوهر بعدی:شماره ۵۶۳ - تو محیطی و دیگران همه جو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.