شماره ۵۷۵ - پیش از بنای مدرسه و رسم خانقاه

پیش از بنای مدرسه و رسم خانقاه
از نور روی دوست بدو برده ایم راه ۱

جان بود جام بود و می ناب ارغوان
آن می که پیش او خجلست آفتاب و ماه ۲

خرم دلی، که از همه آزاد و فرد شد
جز روی دوست روی ندارد بهیچ راه ۳

یک لحظه از مشاهده دوست وا ممان
در خود نظر مکن، که غیورست پادشاه ۴

در مصر کاینات عزیز جهان شوی
گر یوسف دلت بدر آید ز قعر چاه ۵

در نیمه ره ممان، که چو غوره ترش شوی
«الا الله » ار نگویی کفرست «لااله » ۶

از عجله دور باش و تأنی روا مدار
ای دل، صبور باش، که دورست پیشگاه ۷

معشوق من، مسوز مرا بیش ازین، که من
از جور تو بحضرت عشق آورم پناه ۸

مستست قاسمی و بره راست میرود
از ننگ طعنهای رقیبان رو سیاه ۹