هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی، بیانگر درد و اشتیاق شاعر به معشوق و جستجوی پناهگاهی در دل است. شاعر از نگاه نکردن معشوق به سوی خود شکایت دارد و از عشق و سودای او سخن می‌گوید. همچنین، اشاره‌ای به مفاهیم عرفانی مانند سعادت و عشق جاودان دارد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و اشارات عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۵۷۴ - بر بیدلان گذشت و نکرد اینطرف نگاه

بر بیدلان گذشت و نکرد اینطرف نگاه
ماییم در زمانه دلی و هزار آه ۱

ای پادشاه حسن، که دلها گدای تست
دلها نگاه دار، که اینست شاهراه ۲

سودای چشم مست تو در حد ما نبود
دل بر امید آن کرم افتاد در گناه ۳

از پا فتاده ام من درویش، دست گیر
ای رهنمای دل، بکجا آورم پناه؟ ۴

روی تو مصحفیست ز آیات دلبری
«قد فاز من رآه و طوبی لمن تلاه » ۵

سرمایه سعادت جاوید عاشقیست
«یا معشرالسعاده، حیوا علی الصلاه » ۶

بی روی تو، که مردم چشم زمانه است
در چشم قاسمست جهان سربسر سیاه ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۷۳ - ای آفتاب روی ترا پرده دار ماه
گوهر بعدی:شماره ۵۷۵ - پیش از بنای مدرسه و رسم خانقاه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.