هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از زبان شاعری است که از معشوق خود میخواهد تا زیباییهایش را نمایان کند، عشق و وصال را به او بچشاند، و تزویر و ریا را کنار بگذارد. شاعر بر اهمیت عشق، تسلیم در برابر معشوق، و رهایی از تعلقات دنیوی تأکید دارد و از معشوق میخواهد که به هرکس به اندازه درک و شایستگیاش نام و جایگاهی دهد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عرفانی و عاشقانهای است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند تسلیم دل و رهایی از تعلقات نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۵۸۴ - روی مه را جلوه دادی، زلف میگون تاب ده
روی مه را جلوه دادی، زلف میگون تاب ده
گلبن جان مرا از جوی وصلت آب ده ۱
گر تو مرد آشنایی وقت را فرصت شمار
باده بستان، اختر تزویر را پرتاب ده ۲
توبه کردن در حقیقت بازگشت دل بود
گر یقین همراه داری دل بدان تواب ده ۳
عاقلان را بر سریر حرمت و عزت نشان
عاشقان را در صبوحی باده های ناب ده ۴
سیل عشق آمد خروشان، دم مزن، هشیار باش
هر تعلق را، که پیش آید، بدان سیلاب ده ۵
گر همی خواهی که در خوابش ببینی ناگهان
دل بدو تسلیم کن، پس دیده را با خواب ده ۶
هرکسی را نام ده در خورد او، ای قاسمی
نام عشق لاابالی «اعجب العجاب » ده ۷
گلبن جان مرا از جوی وصلت آب ده ۱
گر تو مرد آشنایی وقت را فرصت شمار
باده بستان، اختر تزویر را پرتاب ده ۲
توبه کردن در حقیقت بازگشت دل بود
گر یقین همراه داری دل بدان تواب ده ۳
عاقلان را بر سریر حرمت و عزت نشان
عاشقان را در صبوحی باده های ناب ده ۴
سیل عشق آمد خروشان، دم مزن، هشیار باش
هر تعلق را، که پیش آید، بدان سیلاب ده ۵
گر همی خواهی که در خوابش ببینی ناگهان
دل بدو تسلیم کن، پس دیده را با خواب ده ۶
هرکسی را نام ده در خورد او، ای قاسمی
نام عشق لاابالی «اعجب العجاب » ده ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۵۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۸۳ - ای کمالت نعت عزت در جهان انداخته
گوهر بعدی:شماره ۵۸۵ - ای کوس کبریای تو در لامکان زده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.