شماره ۶۰۵ - با یاد خدا باش، بهر جای که هستی

با یاد خدا باش، بهر جای که هستی
بی یار نگویم بتو هشیار، که مستی ۱

در صومعه رفتی بصفا، وقت تو خوش باد!
زنهار! که در صومعه خود را نپرستی ۲

آخر چه فتادت که درین راه خطرناک
جامی نچشیدی و دو صد جام شکستی؟ ۳

ای دوست، بگو راست که :احوال تو چونست؟
در مکتب شادی ز چه رو در عبسستی؟ ۴

باری چه رسیدت، که درین غایت مقصود
عشاق رسیدند و تو در بار نشستی؟ ۵

مرغان همه بر ذروه کهسار رسیدند
احوال تو چون شد که میان قفسستی؟ ۶

ای محتسب، آخر دل ما بیش میآزار
تو محتسب راه نه، میر عسستی ۷

در بادیه هجر بماندم شب تاریک
فریاد رس، ای دوست، که فریاد رسستی ۸

قاسم همه در حال تو حیران شده، تا کی
در نعره و آشوب بسان جرسستی؟ ۹