هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی است که به موضوعات خودشناسی، عشق الهی، و دوری از مادیات میپردازد. شاعر از مخاطب میخواهد که از غفلت و بتپرستی دست بردارد و به سوی حق حرکت کند. همچنین، به مقایسهای بین عاقلان و عاشقان اشاره میشود و تأکید میکند که رسیدن به مقام معنوی نیازمند عشق و فداکاری است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیازمند بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی است. همچنین، برخی از اصطلاحات و اشارات موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم باشد.
شماره ۶۰۷ - چه ذوق نیستی یابی؟ که هستی
چه ذوق نیستی یابی؟ که هستی
ببالا کی توانی شد؟ که پستی ۱
بدان، صوفی صاف، این مسئلت را:
ز ما دوری اگر از خود نرستی ۲
بسی با عاقلان همراه بودی
ولی با عاشقان کمتر نشستی ۳
اگر مردی، از این عهد برون آی
که اندر عهده روز الستی ۴
همه یاران بمنزلگه رسیدند
تو غافل مانده ای در بت پرستی ۵
چه بودت؟ چیست آخر؟ راست برگوی
چو دیگ عاشقان در غلغلستی ۶
بیا،قاسم، دل از اغیار بردار
توجه کن بحق، هرجا که هستی ۷
ببالا کی توانی شد؟ که پستی ۱
بدان، صوفی صاف، این مسئلت را:
ز ما دوری اگر از خود نرستی ۲
بسی با عاقلان همراه بودی
ولی با عاشقان کمتر نشستی ۳
اگر مردی، از این عهد برون آی
که اندر عهده روز الستی ۴
همه یاران بمنزلگه رسیدند
تو غافل مانده ای در بت پرستی ۵
چه بودت؟ چیست آخر؟ راست برگوی
چو دیگ عاشقان در غلغلستی ۶
بیا،قاسم، دل از اغیار بردار
توجه کن بحق، هرجا که هستی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۱۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۰۶ - چو با تست مقصود، هرجا که هستی
گوهر بعدی:شماره ۶۰۸ - السلام علیک، یا سندی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.