هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از عشق، باده‌نوشی، و حالات روحی خود سخن می‌گوید. او عشق بی‌ریا را برتر از زهد تقلیدی می‌داند و از جام جمشید و مستی معنوی یاد می‌کند. در پایان، شاعر به فغان و گریه خود اشاره کرده و از رحمت الهی سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه عمیق است و ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به باده‌نوشی و مستی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۶۱۵ - جان نوروز و جان صد عیدی

جان نوروز و جان صد عیدی
عیدی عاشقان بده، عیدی ۱

راحت روح و نور اعیانی
«انتموا سیدی و مستندی » ۲

هر کسی رو بمقصدی دارد
ما و صهبا و جام جمشیدی ۳

من بهر جام سر فرو نارم
خاصه بر جام تلخ نومیدی ۴

باده خوردی، حلال و نوشت باد!
جور بود این که جام دزدیدی ۵

عاشق بی ریای بی تزویر
بهتر از زاهدان تقلیدی ۶

بر سردار عشق «اناالحق » گوی
گر ز مستان جام توحیدی ۷

عاقبت بر فغان و گریه ما
رحم کردی، اگرچه خندیدی ۸

قاسم از کشتگان غمزه تست
«قلب و روحی فداک یا سندی » ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۷۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶۱۴ - گر جان بهوای تو گرفتار نبودی
گوهر بعدی:شماره ۶۱۶ - ای آفتاب روی ترا ماه مشتری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.