هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه بیانگر عشق و سوز دل شاعر به معشوق است. شاعر از درد عشق و سودای معشوق می‌نالد و بیان می‌کند که حتی دوزخ با پرتو حسن معشوق بهشت می‌شود. او عشق خود را فراتر از مال و مرتبه دنیوی می‌داند و از معشوق می‌خواهد که با نگاهش او را نیازارد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی موجود در شعر برای درک و ارتباط بهتر، به بلوغ فکری و عاطفی نیاز دارد که معمولاً از سن نوجوانی به بعد شکل می‌گیرد.

شماره ۶۴۶ - ای آتش سودای تو در جان جهانی

ای آتش سودای تو در جان جهانی
وی از تو بهر گوشه خروشی و فغانی ۱

از درد تو خواهم که دمی زار بگریم
گر زانکه بجانم دهد این آتش امانی ۲

هر کس بجهان مرتبه ای دارد و مالی
ماییم و هوای تو و سودا زده جانی ۳

منعم مکن ار بنگرمت، زانکه نشاید
زان حسن دل افروز تو منع نگرانی ۴

گر بی تو زیانند گروهی و ندانند
در مذهب ما بدتر ازین نیست زیانی ۵

در دوزخ اگر پرتوی از حسن تو تابد
دوزخ شود از پرتو حسن تو جنانی ۶

گر خوان غمت فوت شود از دل قاسم
فریاد بر آرد که: دو صد کاسه بنانی! ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۲۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶۴۵ - گر بر حدیث اهل دل انکار می کنی
گوهر بعدی:شماره ۶۴۷ - ای خواجه، جمالست و جهانست و جوانی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.