شماره ۶۵۳ - تو جام جمی، اما در جام نمیدانی

تو جام جمی، اما در جام نمیدانی
این رمز نمی بینی، این قصه نمیخوانی ۱

هرگز نبود دل را ذوق سر و سامانی
زان ذوق که من دیدم در بی سر و سامانی ۲

هرچند که یک ذره خالی ز خدا نبود
لیکن چه زند موری با فر سلیمانی؟ ۳

بی روی نگار من، وان باغ و بهار من
ای نور، تو تاریکی، ای روضه، تو زندانی ۴

زان پیش که مرگ آید جامی دو بدست آور
چون فوت شود فرصت، چه سود پشیمانی؟ ۵

ای عشق، تو درمانی هم راهبر جانی
ای چهره، تو تابانی، ای زلف پریشانی ۶

با این همه خوبیها جان از تو توان بردن
نتوان ز تو جان بردن، الا بگران جانی ۷

در عشق و هوای او با جور و جفا خو کن
هرگز نتوان رفتن این راه بآسانی ۸

قاسم، ره عرفان رو تا هر طرفی بینی
صد کوس اناالحقی صد نعره «سبحانی » ۹