هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و ستایش‌آمیز، به زیبایی‌ها و محاسن معشوق اشاره دارد و تأثیر عمیق او بر دل و جان شاعر را توصیف می‌کند. شاعر از جمال، لطف و ملاحت معشوق سخن می‌گوید و حیرت خود را در برابر زیبایی‌های او بیان می‌کند. همچنین، شعر به تأثیر تبسم معشوق بر دل شاعر و فداکاری او برای معشوق اشاره دارد.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامفهوم باشد.

شماره ۶۵۵ - تو مرهم دل ریشی و راحت جانی

تو مرهم دل ریشی و راحت جانی
دوای درد دل بیدلان نکو دانی ۱

کمال حسن ترا گر بصد زبان گویم
بحسن و لطف و ملاحت هزار چندانی ۲

در آن زمان که براندازی از جمال نقاب
نصیب جان و خرد حیرتست و حیرانی ۳

بگوش جمله جهان ذکر خویشتن شنوی
بصد هزار زبان مدح خویشتن خوانی ۴

تبسم تو دلم را بسوخت و گریان ساخت
ترا طراوت بادا! که نار خندانی ۵

توان شنید، اگر عاشقی، بگوش روان
میان مجلس رندان خروش سبحانی ۶

هزار جان و دل قاسمی فدای تو باد!
که شمع مجلس انسی و نور اعیانی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶۵۴ - تو محبوب جانی و جان جهانی
گوهر بعدی:شماره ۶۵۶ - جراحات دلم را تازه کرد آن یار روحانی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.