شماره ۶۷۵ - تو نور یقین آمدی و رهبر راهی

تو نور یقین آمدی و رهبر راهی
از نور جمالت نتوان گفت: کماهی ۱

عارف بگرفتست بیک حمله تجرید
از دولت دیدار تو از ماه بماهی ۲

بی تو نتوانم نفسی زیستن، ای دوست
ای نور دل و دیده، که پشتی و پناهی ۳

خاطر چه کند چون نکند توبه فراموش؟
چون رهبر راه آمدی و رهزن راهی ۴

چندان که دویدم بجز از دوست ندیدم
جز دوست ندیدم به جهان آمر و ناهی ۵

در زمره ما جمله سگان رهبر راهند
زاهد، تو رباهی و ندانم چه رباهی ۶

قاسم، همه یاران بره توبه برفتند
تو توبه کن از خویش، که تقصیر و گناهی ۷