هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر به روز آفرینش اشاره میکند و بیان میکند که در آن زمان نه تاریکی عدم وجود داشت، نه نور شمع و آتش، بلکه تنها عشق یار بود که رشتهای برای پیوند ما بست.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایینتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۴ - آن روز که این گنبد مینا بستند
آن روز که این گنبد مینا بستند
وین طارم نه سپهر اعلا بستند ۱
نی کتم عدم بود،نه شمع و نه آتش
نی رشته،که عشق یار بر ما بستند ۲
وین طارم نه سپهر اعلا بستند ۱
نی کتم عدم بود،نه شمع و نه آتش
نی رشته،که عشق یار بر ما بستند ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۹۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳ - یک چند مرا پیر خرد گفتی پند :
گوهر بعدی:شماره ۱۵ - آنها که ز سودای تو سرگردانند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
