شماره ۵۷ - رخصت کشتنم بده نرگس کم نگاه را

رخصت کشتنم بده نرگس کم نگاه را
یا مکن آشنای دل گرمی گاه گاه را ۱

می کنم اضطراب را پیش تو پاسبان دل
تا نبرد ز دیده ام چاشنی نگاه را ۲

شب که خیال چشم او خواب رباید از نظر
سرمه کشم ز دود دل چشم سفید ماه را ۳

زهر شکایتم به دل شکر شکر می شود
چون به لب آشنا کند خنده عذرخواه را ۴

دشمن خویش را کسی راه به خانه چون دهد
کی کنم آشنای دل طاقت عمر کاه را ۵

هرکه زپاکی نفس همچو اسیر دم زند
آینه اثرکند گریه صبحگاه را ۶