هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، بیانگر نگاهی انتقادی به زندگی و معاش انسان است. شاعر از تلاش‌های بی‌ثمر، عشق و محبت به عنوان شراب تلخ یاد می‌کند و جهان را به میکده‌ای تشبیه می‌کند که در آن معاش انسان از دل و جانش می‌گذرد. او از ساختگی بودن آب و هوا و زهرآلودگی آن می‌گوید و ناله‌هایش را نشانه‌ای از بی‌خودی و خراش روحش می‌داند. در نهایت، شاعر از شرمندگی دل اسیر و ناتوانی در رسیدن به آرزوها سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و انتقادی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار بوده و ممکن است نیاز به تجربه و دانش بیشتری برای فهم کامل داشته باشد.

شماره ۸۱ - گردیده خوان نعمت وجه معاش ما

گردیده خوان نعمت وجه معاش ما
خجلت کشد زخود دل کاهل تلاش ما ۱

الفت شراب تلخ و محبت بساط عیش
باغ و بهار ما دل آیینه پاش ما ۲

پیمانه در هوای گل و خار می زنیم
عالم تمام میکده انتعاش ما ۳

خون می خوریم و منت دریا نمی کشیم
از پهلوی دل است چو ساغر معاش ما ۴

آب وهوای ساختگی زهر قاتل است
در پرده بوی گل نشود راز فاش ما ۵

با محرمان حیرت از این بیشتر مکاو
ما ناله ایم بیخودی ما خراش ما ۶

شال از حریر شوخ تر و گل قماش تر
جز شعله هیچ جامه ندارد قماش ما ۷

سرباریی است در سر هر مو جدا جدا
در خواب دیده تیر که را سرتراش ما ۸

شرمنده دلیم که پر می کشد اسیر
خفت ز دست همت مطلب تراش ما ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۲۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۸۰ - آیینه شود دود چراغ نفس ما
گوهر بعدی:شماره ۸۲ - غمش باشد شراب بیغش ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.