شماره ۹۶ - از بسکه خورد نیش خموشی بیان ما

از بسکه خورد نیش خموشی بیان ما
خون شد به رنگ غنچه زبان در دهان ما ۱

فیض هوای شوق جهانگرد بیشتر
پرواز می کند چو هما استخوان ما ۲

جایی که خاک معرکه پرواز می کند
گردی که بر نخاسته از جا نشان ما ۳

شد استخوان سینه سطرلاب امتحان
داغ تو بود اختر هفت آسمان ما ۴

کس در حیات ما نشد آگه ز راز او
آیینه هما نشود استخوان ما؟ ۵

پرواز ما به بال و پر بی تعلقی است
گیرد اگر هوای قفس آشیان ما ۶

تیرش چو آتش از دل فولاد می جهد
بازوی ضعف قبضه گرفت از کمان ما ۷

الفت به هر دیار که باشد غریب نیست
وحشت به جان رسیده ز دست زبان ما ۸

پندارم آب برده هوای بهار را
برگ خزان لخت دل است آشیان ما ۹

رفتار کبک یافته هر نقش پا اسیر
در رهگذار جلوه سرو روان ما ۱۰