هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و طبیعتگرا، توصیفی شاعرانه از مهتاب و تأثیر آن بر محیط و احساسات شاعر است. مهتاب به عنوان نمادی از زیبایی و عشق، در ارتباط با عناصر طبیعت مانند گل، خاک، و آسمان تصویر شده است. شاعر از خیال معشوق و تأثیر آن بر دل خود سخن میگوید و فضایی رمانتیک و پراحساس خلق میکند.
رده سنی:
15+
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و نمادین است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان شاعرانه و اصطلاحات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد که معمولاً از نوجوانی به بعد شکل میگیرد.
شماره ۱۲۱ - بسکه دارد سر هم چشمی گلشن مهتاب
بسکه دارد سر هم چشمی گلشن مهتاب
کرده برخاک سرکوی تو مسکن مهتاب ۱
سر شبگردی آن قامت موزون دارد
قد گر از سرو کشد یک سر و گردن مهتاب ۲
از خیال تو دل خاک تجلی کده ای است
شوخ چشمی کند از دیده روزن مهتاب ۳
شب ز دود دلم افلاک چنان سوخته است
که نشسته است به خاکستر گلخن مهتاب ۴
هرگل روی زمین آینه دار دگر است
برگ گل کرده زعکس که به دامن مهتاب ۵
کرده برخاک سرکوی تو مسکن مهتاب ۱
سر شبگردی آن قامت موزون دارد
قد گر از سرو کشد یک سر و گردن مهتاب ۲
از خیال تو دل خاک تجلی کده ای است
شوخ چشمی کند از دیده روزن مهتاب ۳
شب ز دود دلم افلاک چنان سوخته است
که نشسته است به خاکستر گلخن مهتاب ۴
هرگل روی زمین آینه دار دگر است
برگ گل کرده زعکس که به دامن مهتاب ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۴۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۰ - سیرگاه قدح کشان مهتاب
گوهر بعدی:شماره ۱۲۲ - موجها برده دل ز باغ در آب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.