شماره ۱۳۰ - داغ بر دل می گذارم روز و شب

داغ بر دل می گذارم روز و شب
نقد هستی می شمارم روز و شب ۱

گریه ای درکار آهی می کنم
گل به سنبل می شمارم روز و شب ۲

نیستم چیزی که بسپارم به کس
دل به طاقت می سپارم روز و شب ۳

آبرو بسیار می باید مرا
گوهر دل می فشانم روز و شب ۴

غفلتم هر شب به رنگی جلوه داد
لوح خجلت می نگارم روز و شب ۵

صبح و شامش گشته جای برق و مور
تخم امیدی که کارم روز و شب؟ ۶

جای نیت دل ز یادم می رود
خوش نمازی می گذارم روز و شب ۷

دوستان از من نمی پرسد کسی
شکوه از دست که دارم روز و شب ۸

لاله زار و سنبلستان است اسیر
در غمش اشکی که بارم روز و شب ۹