هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از زبان شاعر به مخاطب خطاب میشود و از دورویی، فریب، و ظاهرسازی در زندگی انتقاد میکند. شاعر به مخاطب هشدار میدهد که چگونه دیگران او را با نیرنگ و فریب میفریبند و چگونه آرزوهای بلند و توکل او را دستاویزی برای فریب قرار میدهند. همچنین، اشارهای به مظلومیت و ستمکشی دارد و از بیخبری مخاطب از حقیقت خودش میگوید.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم انتزاعی و انتقادی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند نیرنگ و فریب ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۱۴۴ - دلی ز دور به صد رنگ می نمایندت
دلی ز دور به صد رنگ می نمایندت
چو آب گشت دلت سنگ می نمایندت ۱
تو مست باده نیرنگ و مطربان پرکار
چه نغمه ها ز یک آهنگ می نمایندت ۲
توکل تو بلند است و آرزو فربه
قبای فقر از آن تنگ می نمایندت ۳
دلت چو سخت ستم شد به اشک مظلومان
حباب را گره سنگ می نمایندت؟ ۴
خبر زخویش نداری و ساقیان فریب
هزار جلوه به یکرنگ می نمایندت ۵
چه وصله ها زده صحرا به چاک خرقه فقر
ز بخیه کاری فرسنگ می نمایندت؟ ۶
اسیر سایه خمهای باده در مستی
نشان مسند و اورنگ می نمایندت ۷
چو آب گشت دلت سنگ می نمایندت ۱
تو مست باده نیرنگ و مطربان پرکار
چه نغمه ها ز یک آهنگ می نمایندت ۲
توکل تو بلند است و آرزو فربه
قبای فقر از آن تنگ می نمایندت ۳
دلت چو سخت ستم شد به اشک مظلومان
حباب را گره سنگ می نمایندت؟ ۴
خبر زخویش نداری و ساقیان فریب
هزار جلوه به یکرنگ می نمایندت ۵
چه وصله ها زده صحرا به چاک خرقه فقر
ز بخیه کاری فرسنگ می نمایندت؟ ۶
اسیر سایه خمهای باده در مستی
نشان مسند و اورنگ می نمایندت ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۲۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۳ - خط بر سرهر حرف چو تقویم کشندت
گوهر بعدی:شماره ۱۴۵ - داغ تو ز بسکه سینه تاب است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.