هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از مولانا بیانگر احساسات عمیق عاشقانه و روحانی است. شاعر ترجیح میدهد که شب وصل بدون مهتاب باشد، چرا که حضور معشوق به تنهایی کافی است. او از شور و هیجان عشق میگوید و اینکه دلهای بیتاب در بزم عشق بهتر میدرخشند. همچنین، اشاراتی به عناصر طبیعت مانند موج، پروانه، کبوتر، و سیلاب دارد که نمادهای عشق و اضطراب هستند. در نهایت، شاعر از شراب عشق میگوید که اضطراب دل را میریزد و ساغر عشق را به چشمهای سیماب تشبیه میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و عرفانی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، برخی از استعارهها و نمادها نیاز به درک ادبی بالاتری دارند.
شماره ۱۷۸ - گر شب وصل تو بی مهتاب باشد بهتر است
گر شب وصل تو بی مهتاب باشد بهتر است
دیده شور فلک در خواب باشد بهتر است ۱
صبح نا محرم اگر در خواب باشد بهتر است
موج می پروانه مهتاب باشد بهتر است ۲
حیرت خاموشیم رسوای عالم می کند
دل اگر در بزم او بیتاب باشد بهتر است ۳
گریه ام بال کبوتر را به طوفان می دهد
قاصد مکتوب چون سیلاب باشد بهتر است ۴
شرطه بی پرواست کشتی را به ساحل می برد
ناخدای بحر دل گرداب باشد بهتر است ۵
اضطراب دل شراب عیش می ریزد اسیر
ساغر ما چشمه سیماب باشد بهتر است ۶
دیده شور فلک در خواب باشد بهتر است ۱
صبح نا محرم اگر در خواب باشد بهتر است
موج می پروانه مهتاب باشد بهتر است ۲
حیرت خاموشیم رسوای عالم می کند
دل اگر در بزم او بیتاب باشد بهتر است ۳
گریه ام بال کبوتر را به طوفان می دهد
قاصد مکتوب چون سیلاب باشد بهتر است ۴
شرطه بی پرواست کشتی را به ساحل می برد
ناخدای بحر دل گرداب باشد بهتر است ۵
اضطراب دل شراب عیش می ریزد اسیر
ساغر ما چشمه سیماب باشد بهتر است ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۲۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۷ - گریه ابر از سمن رنگین تر است
گوهر بعدی:شماره ۱۷۹ - موم شمع کشته از دل چون شد آهن بهتر است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.