شماره ۱۸۷ - نکنی صید یقینی به گمانی که تو راست

نکنی صید یقینی به گمانی که تو راست
همت ما نکشد سست کمانی که تو راست ۱

نیستی دشمن و اندیشه دشمن داری
گرگ را صید تو کرده است شبانی که تو راست ۲

خاک و افلاک ز یک سلسله برخاسته اند
پود خورشید بود تار کمانی که تو راست ۳

خصمی خسته دلان شیشه به خارا زدن است
تیر را نرم کند سخت نشانی که تو راست ۴

خورد خون من و بیدرد نوازی آموخت
چون نتازد نگه قاعده دانی که تو راست ۵

گلت از خون من ساده ضمیر است بهار
می نماید ز جبین راز نهانی که تو راست ۶

سفر طول امل خضر سبک پی چه کند
بلد راه تو بس خواب گرانی که تو راست ۷

حیرت آیین شده زین خوش غزل صایب اسیر
بلبل باغ گل از ناله فشانی که تو راست ۸