هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر احساس گناه و ناتوانی انسان در برابر عظمت خداوند و روز جزاست. شاعر از نارسایی گفتار و اعتراف خود در برابر جرمهایش سخن میگوید و به حیرت و سکوت در برابر اسرار بینهایت الهی اشاره میکند. در نهایت، با وجود نارساییهای عشق و دل، شکرگزار رابطهاش با خداوند است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و مذهبی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد.
شماره ۱۹۰ - روز جزا خجالت سرشار نارساست
روز جزا خجالت سرشار نارساست
جرمم زیاده از حد و اقرار نارساست ۱
خالی زگفتگو نشود دل چو گشت پر
مطلب بلند و رشته گفتار نارساست ۲
تسبیح زد به دل نفس جستجو گره
چندانکه دید کوشش زنار نارساست ۳
نشنیدن و نگفتن و حیرت بهانه ای است
اسرار بی نهایت و اظهار نارساست ۴
شکر خدا اسیر که کار تو با خداست
هر چند دست عشق و دل یار نارساست ۵
جرمم زیاده از حد و اقرار نارساست ۱
خالی زگفتگو نشود دل چو گشت پر
مطلب بلند و رشته گفتار نارساست ۲
تسبیح زد به دل نفس جستجو گره
چندانکه دید کوشش زنار نارساست ۳
نشنیدن و نگفتن و حیرت بهانه ای است
اسرار بی نهایت و اظهار نارساست ۴
شکر خدا اسیر که کار تو با خداست
هر چند دست عشق و دل یار نارساست ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۲۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۹ - گرد راه تو جلوه پرداز است
گوهر بعدی:شماره ۱۹۱ - ساقی همین نه از تو دل ما در آتش است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
