هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، به موضوعاتی مانند عشق، نامحرمی، تقدیر و رابطهی عاشق و معشوق میپردازد. شاعر از عناصری مانند زلف، چشم، چراغ، آیینه و دعا استفاده کرده تا احساسات عمیق و پیچیدهی عشق را بیان کند. در این شعر، مفهوم «نامحرم» به عنوان مانعی در راه عشق و شناخت حقیقی معشوق تصویر شده است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانهی این شعر ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از استعارهها و کنایههای بهکاررفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارند تا بهدرستی درک شوند.
شماره ۲۲۴ - گر شود همسایه زلفت صبا نامحرم است
گر شود همسایه زلفت صبا نامحرم است
ور شود همخوابه چشمت حیا نامحرم است ۱
شد چراغم روشن از خاکستر بخت سیاه
بعد از این آیینه دل را صفا نامحرم است ۲
تا دعای دوست شد ورد دل خلوت نشین
گر اثر باشد زبان وقت دعا نامحرم است ۳
آشنای عشق را با روشنایی کار نیست
کلبه تاریک عاشق را ضیا نامحرم است ۴
حسن را هر چند حیرت پاسبان باشد اسیر
گر شود آیینه او چشم ما نامحرم است ۵
ور شود همخوابه چشمت حیا نامحرم است ۱
شد چراغم روشن از خاکستر بخت سیاه
بعد از این آیینه دل را صفا نامحرم است ۲
تا دعای دوست شد ورد دل خلوت نشین
گر اثر باشد زبان وقت دعا نامحرم است ۳
آشنای عشق را با روشنایی کار نیست
کلبه تاریک عاشق را ضیا نامحرم است ۴
حسن را هر چند حیرت پاسبان باشد اسیر
گر شود آیینه او چشم ما نامحرم است ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۳۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲۳ - در بر دل تو و دل دلبر ماست
گوهر بعدی:شماره ۲۲۵ - دایم ز تمنای تو دل در نظر ماست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.