شماره ۲۲۹ - حرف بی صرفه و بیتابی اظهار کم است

حرف بی صرفه و بیتابی اظهار کم است
بوی این باده پر و ساغر سرشار کم است ۱

خاطر چاره گران زحمت درمان می شد
من و آن درد که در عهد تو بسیار کم است ۲

ای دل از دست تو آخر به جلا خواهم زد
چه بگویم که در اقلیم سخن عار کم است ۳

من هم از شوخی پرواز گلی می چیدم
چه کنم خنده بیدردی گلزار کم است ۴

شیشه ام بوی گلاب از گل سنگی نکشید
دل چه منت کشد از عیش چو آزار کم است ۵

منت از غیرت بی مطلبیش می سوزد
به گرانقدری دیوانه سبکسار کم است ۶

شده آیینه این بی خبران عیش جهان
باده آن زور ندارد دل هشیار کم است ۷

گشت پامال تماشا دل و حسرت باقی است
سوخت بازار و همان گرمی بازار کم است ۸

سرو از تربیت سایه گل خاست اسیر
سفر نشو و نما بی تعب خار کم است ۹