هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، بیانگر احساسات عاشقانه و عرفانی است. شاعر از کمبودهای خود در برابر عظمت معشوق و جهان سخن میگوید و به ناتوانی انسان در درک کامل زیباییهای الهی اشاره میکند. همچنین، از نقش تقدیر و مشیت الهی در زندگی انسان یاد میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۲۸ - پیش سامان سرشکم مایه دریا کم است
پیش سامان سرشکم مایه دریا کم است
بهر طغیان جنونم وسعت صحرا کم است ۱
هر چه بینی پرتوی از حسن عالمگیر اوست
جلوه بسیار است اما دیده بینا کم است ۲
گر شراب کم دهد ساقی گناه ظرف توست
ورنه در میخانه توفیق که از مینا کم است ۳
خانه بر دوشی نمی داند چو عاشق گردباد
هرزه گردی همچو او در دامن صحرا کم است ۴
بهر طغیان جنونم وسعت صحرا کم است ۱
هر چه بینی پرتوی از حسن عالمگیر اوست
جلوه بسیار است اما دیده بینا کم است ۲
گر شراب کم دهد ساقی گناه ظرف توست
ورنه در میخانه توفیق که از مینا کم است ۳
خانه بر دوشی نمی داند چو عاشق گردباد
هرزه گردی همچو او در دامن صحرا کم است ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۲۳۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲۷ - فغانم از دل دیوانه گرم است
گوهر بعدی:شماره ۲۲۹ - حرف بی صرفه و بیتابی اظهار کم است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
