هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از عناصر طبیعت مانند گلها و بهار برای بیان احساسات عمیق انسانی مانند عشق، حسرت، و شوق سفر استفاده میکند. شاعر با تصاویر زیبا و استعاری، حالات درونی خود را توصیف میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۳۳ - ز فیض گریه چمن یک بساط چیده ماست
ز فیض گریه چمن یک بساط چیده ماست
بهار نشئه می حاصل رسیده ماست ۱
چراغ حسن بود روشن از فروغ حجاب
گلی که خنده ندانسته نور دیده ماست ۲
گلی زگلشن عیش گذشته می چینم
بهار رفته نشان دل رمیده ماست ۳
به رنگ و بوی گل از یاد خویشتن رفتم
وداع اول شوق سفر ندیده ماست ۴
ز پرتو گل روی تو صبح و شام یکی است
نقاب جلوه حسنت حجاب دیده ماست ۵
شراب حسرت سرشار ساغری دارد
دل گداخته پیمانه کشیده ماست ۶
اسیر سر زگریبان آسمان نکشد
جنون که درد شراب به سر دویده ماست ۷
بهار نشئه می حاصل رسیده ماست ۱
چراغ حسن بود روشن از فروغ حجاب
گلی که خنده ندانسته نور دیده ماست ۲
گلی زگلشن عیش گذشته می چینم
بهار رفته نشان دل رمیده ماست ۳
به رنگ و بوی گل از یاد خویشتن رفتم
وداع اول شوق سفر ندیده ماست ۴
ز پرتو گل روی تو صبح و شام یکی است
نقاب جلوه حسنت حجاب دیده ماست ۵
شراب حسرت سرشار ساغری دارد
دل گداخته پیمانه کشیده ماست ۶
اسیر سر زگریبان آسمان نکشد
جنون که درد شراب به سر دویده ماست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۲۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۳۲ - چمن چمن گل آشفتگی به دامن ماست
گوهر بعدی:شماره ۲۳۴ - دردی که رنگ چاره نداند دوای ماست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
