هوش مصنوعی:
این شعر از افتخار به ریشهها و سرنوشت سخن میگوید، از تسلیم در برابر تقدیر و عشق به وجودی برتر. شاعر از رقصیدن زیر تیغ سرنوشت، نمازگزار بودن در دامن رحمت الهی، و همسفری با آفتاب وجود سخن میگوید. تغافل از آرزوها را نشانهای از کارسازی بزرگتر میداند و در نهایت، خود را اسیر بادهای سرنوشت میبیند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر، برای درک و تجربهی نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. این شعر نیاز به درک بالاتری از زندگی، تقدیر و عرفان دارد که معمولاً در سنین پایینتر به دست نمیآید.
شماره ۲۳۶ - فتادگی ثمر نخل سرفرازی ماست
فتادگی ثمر نخل سرفرازی ماست
خزان یاس گل باغ بی نیازی ماست ۱
به زیر تیغ تو بی اختیار می رقصیم
ز سرگذشتگی ما کمینه بازی ماست ۲
نظر به دیده پاک است ابر رحمت را
چو قطره دامن تر جامه نمازی ماست ۳
نگاه گرم تو در عالم آرزو نگذاشت
تغافل است که در فکر کارسازی ماست ۴
چو ذره همسفر آفتاب خود شده ایم
اسیر باد صبا داغ برق تازی ماست ۵
خزان یاس گل باغ بی نیازی ماست ۱
به زیر تیغ تو بی اختیار می رقصیم
ز سرگذشتگی ما کمینه بازی ماست ۲
نظر به دیده پاک است ابر رحمت را
چو قطره دامن تر جامه نمازی ماست ۳
نگاه گرم تو در عالم آرزو نگذاشت
تغافل است که در فکر کارسازی ماست ۴
چو ذره همسفر آفتاب خود شده ایم
اسیر باد صبا داغ برق تازی ماست ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۳۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۳۵ - به رنگ باده صراحی طلسم هستی ماست
گوهر بعدی:شماره ۲۳۷ - به عالم حکم اشک ما روان است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.