شماره ۲۴۹ - دل پروانه فروغ گهر راز من است

دل پروانه فروغ گهر راز من است
اشک بلبل نمک گریه غماز من است ۱

چهره باده پرستی شفق راز من است
پر طاووسی می شوخی پرواز من است ۲

عمری از خوی کسی کوره دل تافته ام
شعله خاکستر آیینه پرواز من است ۳

تپش دل به لبم فرصت یک ناله نداد
گوشها پرده نشنیدن آواز من است ۴

شعله با داغ جگر می چکد از ابر جنون
لاله بوقلمون سایه پرواز من است ۵

پرده زمزمه شور جنون بوی بهار
جوش گل شد رسای اثر ساز من است ۶

عندلیب گل رعنای تمنا محو است
رنگ اگر باخته ام شعله آواز من است ۷

رنگ دانش ز شناسایی من ریخته اند
لب گشودن سخن آخر غماز من است ۸

جگر سوخته ام صیقل آیینه اسیر
برق تیغ نگه گرم در انداز من است ۹