هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر به زیباییهای معشوق و عشق عمیق خود اشاره میکند. او بهشت را در مقایسه با کوی معشوق ناچیز میداند و عشق را فراتر از بهار و طبیعت توصیف میکند. شاعر از اشکهایش به عنوان آیینهای پاک یاد میکند و محبت را برتر از هر دین و کفر میداند. در نهایت، او تنها آرزویش را معشوق میداند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند 'کفر در لباس دین' نیاز به درک عمیقتری از مفاهیم فلسفی و عرفانی دارد.
شماره ۲۵۶ - هر چند بهشت دلنشین است
هر چند بهشت دلنشین است
از کوی تو یک گل زمین است ۱
چون شکر شکست دل نگویم
صد گنج به زیر این نگین است ۲
عشق تو بهار یک چمن نیست
شوقم به هزار جا رهین است ۳
شرمنده منت که باشم
چشم تو کرشمه آفرین است ۴
از صیقل اشک پاک بینان
آیینه آسمان زمین است ۵
آمیزش کام با محبت
کفر است که در لباس دین است ۶
جز هیچ ندارم آرزویی
چیزی که اسیر دارم این است ۷
از کوی تو یک گل زمین است ۱
چون شکر شکست دل نگویم
صد گنج به زیر این نگین است ۲
عشق تو بهار یک چمن نیست
شوقم به هزار جا رهین است ۳
شرمنده منت که باشم
چشم تو کرشمه آفرین است ۴
از صیقل اشک پاک بینان
آیینه آسمان زمین است ۵
آمیزش کام با محبت
کفر است که در لباس دین است ۶
جز هیچ ندارم آرزویی
چیزی که اسیر دارم این است ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۵۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۵۵ - آهم از بس که آتشین است
گوهر بعدی:شماره ۲۵۷ - بسترم تیغ و زخم بالین است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.