هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از عشق و جنون ناشی از آن سخن میگوید. او از درد فراق و بیقراری دلش در غیاب معشوق مینالد و خود را همچون پروانهای میبیند که دور چراغ عشق میگردد. شاعر از تأثیر عشق بر روح و روان خود میگوید و اینکه این عشق، او را به موجودی شیدا و بیقرار تبدیل کرده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه عمیق و استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، مفاهیمی مانند جنون عشق و درد فراق نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی و فکری دارد.
شماره ۲۶۴ - گرد کلفت در جنون درد ایاغم گشته است
گرد کلفت در جنون درد ایاغم گشته است
طره آشفتگی موی دماغم گشته است ۱
شب که از یاد رخت در آتش دل بوده ام
صبح چون پروانه بر گرد چراغم گشته است ۲
عشق جایی جز دل تنگم نمی گیرد قرار
شعله شیدا بلبل گلهای باغم گشته است ۳
در بهار عشق آتش خاکروب گلشن است
شعله فرش سایه دیوار باغم گشته است ۴
بسکه طی کردم ره صحرای شوق او اسیر
خضر مجنون بیابان سراغم گشته است ۵
طره آشفتگی موی دماغم گشته است ۱
شب که از یاد رخت در آتش دل بوده ام
صبح چون پروانه بر گرد چراغم گشته است ۲
عشق جایی جز دل تنگم نمی گیرد قرار
شعله شیدا بلبل گلهای باغم گشته است ۳
در بهار عشق آتش خاکروب گلشن است
شعله فرش سایه دیوار باغم گشته است ۴
بسکه طی کردم ره صحرای شوق او اسیر
خضر مجنون بیابان سراغم گشته است ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۶۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶۳ - کار نفس ز جلوه رنگین گذشته است
گوهر بعدی:شماره ۲۶۵ - گلشن ز جلوه تو پریخانه گشته است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
