شماره ۲۷۷ - یاد زلف تو مرا مصرع حالی شده است

یاد زلف تو مرا مصرع حالی شده است
دلم از دست تمنای تو خالی شده است ۱

دل عبث مشکن اگر دیده عبرت داری
جام جم بین که چه در خاک سفالی شده است ۲

تا به خود می نگرد مصلحت اندیش غیور
تربتش محوتر از نقش نهالی شده است ۳

بی نیازی چه که از خویش گذشتن هنر است
نیستی تاج سر همت عالی شده است ۴

لاله گون کرده رخ از شرم به رقص آمده است
عرقش نقش طراز گل قالی شده است ۵

مژه بر هم زدنی از نگهت غافل نیست
نام دیوانه اسیر تو خیالی شده است ۶