شماره ۲۸۴ - رنجی که چشم شب پره از نور دیده است

رنجی که چشم شب پره از نور دیده است
زخم دلم ز مرهم کافور دیده است ۱

کی دار حقشناس فراموش می کند
آن سرگذشتگی که زمنصور دیده است ۲

آسایشی که دیده ام از خواب بی رخت
بیمار عشق در شب دیجور دیده است ۳

شبها به روز آمد و آن راه طی نشد
شوقم چو موسی آتشی از دور دیده است ۴

ته جرعه ای ز باده پرستان بزم توست
عشق آنچه در پیاله منصور دیده است ۵