هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و توصیفی است که در آن شاعر با استفاده از تصاویر زیبا و استعارههای غنی، زیبایی معشوق را توصیف میکند. او از مو، ابرو، چشمها و دیگر ویژگیهای معشوق با عباراتی مانند 'پری در سایه بال فرشته' و 'غزال شیر صولت' یاد میکند و زیباییهای او را با عناصر طبیعت مقایسه مینماید.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و استعارههای ادبی است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیقتر این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات و زیباییشناسی دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل میشود.
شماره ۲۸۵ - ز بویی بیخودم رویی که دیده است
ز بویی بیخودم رویی که دیده است
شکار حیرتم مویی که دیده است ۱
پری در سایه بال فرشته
به غیر از چشم و ابرویی که دیده است ۲
فرنگستانی از هر حلقه زلف
پرستاران بت هویی که دیده است؟ ۳
غزال شیر صولت سرو بد مست
پریرویی سمن بویی که دیده است ۴
ز گردش نافه می روید ز ره سرو
چنین خوش جلوه آهویی که دیده است ۵
شکار حیرتم مویی که دیده است ۱
پری در سایه بال فرشته
به غیر از چشم و ابرویی که دیده است ۲
فرنگستانی از هر حلقه زلف
پرستاران بت هویی که دیده است؟ ۳
غزال شیر صولت سرو بد مست
پریرویی سمن بویی که دیده است ۴
ز گردش نافه می روید ز ره سرو
چنین خوش جلوه آهویی که دیده است ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۷۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۸۴ - رنجی که چشم شب پره از نور دیده است
گوهر بعدی:شماره ۲۸۶ - مطرب ترانه ای که دماغم رسیده است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.