هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و توصیفی است که در آن شاعر با استفاده از تصاویر زیبا و استعاره‌های غنی، زیبایی معشوق را توصیف می‌کند. او از مو، ابرو، چشم‌ها و دیگر ویژگی‌های معشوق با عباراتی مانند 'پری در سایه بال فرشته' و 'غزال شیر صولت' یاد می‌کند و زیبایی‌های او را با عناصر طبیعت مقایسه می‌نماید.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عاشقانه و استعاره‌های ادبی است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق‌تر این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات و زیبایی‌شناسی دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل می‌شود.

شماره ۲۸۵ - ز بویی بیخودم رویی که دیده است

ز بویی بیخودم رویی که دیده است
شکار حیرتم مویی که دیده است ۱

پری در سایه بال فرشته
به غیر از چشم و ابرویی که دیده است ۲

فرنگستانی از هر حلقه زلف
پرستاران بت هویی که دیده است؟ ۳

غزال شیر صولت سرو بد مست
پریرویی سمن بویی که دیده است ۴

ز گردش نافه می روید ز ره سرو
چنین خوش جلوه آهویی که دیده است ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۸۴ - رنجی که چشم شب پره از نور دیده است
گوهر بعدی:شماره ۲۸۶ - مطرب ترانه ای که دماغم رسیده است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.